mak.
mahkemeye diğer birini yerine (vekil) göndermektir.
söyliyenler Devlet memuruna karşı koyanlar gibi ceza görürler.
bu işi köyün muallimine ve yoksa imamına yaptırır.
bilir. Fakat, onun yerine kaymakam kendiliğinden karar veremez. Karar, gene
köylü tarafından verilir.
se muhtara yazılı ihtarda bulunurlar. Buna rağmen iş görmiyen muhtar, yetkili
idare kurulu karariyle görevinden uzaklaştırılır.
meclisini muhtar toplanmağa çağırır. İhtiyar meclisi köy muhtarının çağırmadığı
kendi isteği ile toplanabilir.
dürmeğe çalışır. Evvel yapılması lazım gelen sağlık, yol, mektep işlerinin geri
vali tarafından gösterilen yolda yapılır.
Madde 44 - İhtiyar meclisinin göreceği işler şunlardır:
1 - İhtiyar meclisi köylüye ait işleri konuşur ve hangi işleri köylü tara-
fından kendileri çalışarak doğrudan doğruya ve hangi işlerin para ile veya ırgat
ile görülebileceğine karar verir. "Köy işlerinden köy ahalisinin imece ile çalı-
şarak yapacakları işi, köylünün çift ve çubuğu ile uğraşmadıkları boş zamanlara
bırakır."
2 - (Değişik: 12/2/1954 - 6250/2 md.) İhtiyar Meclisi bu Kanunun 13 ve 14
üncü maddelerinde yazılı mecburi ve ihtiyari işleri yapmak için lüzumu halinde
köy sınırı içindeki gayrimenkulleri değer pahasiyle satın alır. Mal sahibi razı
olmazsa köyün bağlı bulunduğu kaza veya vilayet idare heyeti işi gözden geçirir.
İdare heyetinin kararına söz yoktur.
3 - Tarlası olmıyan veya yetişmiyen köylüye köyün sınırı içinden boz haliden
bir parça ayırıp vermek ve tasarrufu malsandığına veya sair dairelere geçmiş
olan araziyi köy namına satın alıp arazisi olmıyanlara vermek ve bedelini tak-
sitle köy sandığına ödetmek mecburidir.
4 - İhtiyar meclisi köylünün kaçar gün çalışacağını kestirir.
5 - Köy işi için beher köylüye haline göre salınacak paranın ne olacağını
keser.
Madde 45 - Paranın harcanmasında hiçbir fenalık olmamasına ve faydasız yere
para verilmemesine köy muhtarı ve ihtiyar meclisi azaları göz kulak olurlar ve
paranın harcanmasında fenalık ve yolsuzluk olduğu Hükümetçe anlaşılırsa kaza
idare meclisinin hükmü ile Tahsili Emval Kanununa göre köy muhtarı ve ihtiyar
meclisi azasının malları satılarak köylünün parası ödenir.
Madde 46 - (Değişik: 7/7/1950 - 5672/2 md.)
Mecburi işleri gördürmiyen ve toplanması isteğe bağlı olmayan paraları top-
lamayan ve toplattırmayan köy muhtarı ve ihtiyar meclisi üyelerine köyün bağlı
bulunduğu idare kurulunca 10 liradan 50 liraya kadar para cezası hükmolunur. Bu
ceza Maliyece Tahsili Emval Kanununa tevfikan tahsil ve köy sandığına teslim
olunur.
İki ve daha ziyade köylere düşen işler
Madde 47 - İki ve daha ziyade köyler arasındaki işler için o köylerin muh-
tar ve ihtiyar meclisleri kendi aralarında kararlaştıracakları bir köyde topla-
narak konuşurlar ve ne türlü yapılacağını ve her köyün o işte ne türlü yardım
edeceğini kararlaştırırlar ve ondan sonra Hükümete haber vererek alacakları izne
göre işe başlarlar.
Madde 48 - İki veya daha ziyade köylere düşen işler için köylerin ihtiyar
meclisleri kendi aralarında anlaşamazlarsa bunlardan bir tarafın dilemesi üzeri-
ne köyün bağlı olduğu Hükümet reisi işe karışır ve o köylerin ihtiyar meclisle-
rini toplıyarak işi bitirir.
ALTINCI FASIL
İhtiyar meclislerinin göreceği davalar
Madde 49 - 52 - (Mülga: 18/7/1963-286/3 md.)
Madde 53 - İhtiyar meclisleri köylünün iki tarafın uzlaşmasiyle bitirilebi-
len her türlü işlerini görürler. (Sulh).
Madde 54 - 55 - (Mülga: 2/7/1941 .4081/36 md.)
Madde 56 - 13 üncü maddede yazılan mecburi işleri yapmıyan köylüden ihtiyar
meclisinin karariyle haline göre bir kuruştan yüz kuruşa kadar ceza alınır. Ceza
parasını vermiyenler hakkında (66) ncı maddeye göre muamele yapılır. Cezaya mah-
küm olan adam o işten gene kaçarsa evvelki ceza iki kat olarak alınır.
İhtiyar meclisince salınan parayı ödemiyenlerden iki katı (66) ncı maddeye
göre tahsil olunur.
YEDİNCİ FASIL
Davaların nasıl görüleceği
Madde 57 - 65 - (Mülga: 18/7/1963-286/3 md.)
Madde 66 - Köyce salınan parayı ve ihtiyar meclisince hükmedilen paraları
vermiyenlere yirmi bir gün zarfında borcunu vermesi için köy muhtarı tarafından
haber gönderilir. Yirmi bir günün sonunda borçlu gene borcunu vermezse
ihtiyar meclisinin mazbatası Hükümete gönderilir. Vali veya kaymakam veya nahiye
müdürü aşağıdaki usule göre parayı tahsil ve köy sandığına veya ihtiyar meclisi
vasıtasıyle alacaklılara teslim eder. Şöyle ki:
1 - Borçlu veya cezalıya lazım olandan gayri ev eşyası satılmak suretiyle
alınır. Fazla eşyası bulunamazsa veyahut alınan eşya borcu ödeyemezse bir
yerden diğer bir yere götürülebilen diğer malları, bu da yoksa tarla bağ ve
bahçe gibi bir yerden diğer bir yere götürülemiyen malları satılır. Çift ve
çubuğu ve çift hayvanatı satılamaz.
2 - Ev eşyasiyle bir yerden diğer bir yere naklonulabilen her nevi eşya
haczi gününden başlıyarak üç gün içinde ihtiyar meclisinin gözü önünde ve
kasabada belediye vasıtasıyle sattırılır. Yetecek kadarı köy sandığına veya
alacaklıya ve üst tarafı mal sahibine verilir. Üç gün içinde borcunu verenlerin
malı geri verilir.
3 - Oturduğu ev ile geçimi için lazım olan tarla, bağ, bahçenin ve dört
senelik mahsulü veya kirası borca yetişen ve bir yerden diğer yere götürülemiyen
malların satılması yasaktır.
4 - Haczolunan ve bir yerden diğer yere götürülemiyen mallar yirmi gün
müddetle müzayedeye çıkarılır. Bu müddet bittikte sürülen peyler kafi görülürse
on gün müddetle askıya alınır ve on gün bitince herkaç kuruşa çıkmış ise
Hükümetçe talibine ihale olunur.
5 - Satılan şeylere köy ihtiyar meclisi azaları doğrudan doğruya kendileri
veya başkaları vasıtasiyle pey süremezler ve satın alamazlar.
Madde 67 - (Mülga: 18/7/1963-286/3 md.)
SEKİZİNCİ FASIL
Köy korucuları ve göreceği işler
Madde 68 - Köy sınırı içinde herkesin ırzını, canını ve malını korumak için
köy korucuları bulundurulur.
Madde 69 - Her köyde en aşağı bir korucu bulunur. Nüfusu binden yukarı
köylerde her beş yüz kişiye bir korucu daha tutulur.
Madde 70 - Korucular ihtiyar meclisi tarafından tutulur ve köy muhtarının
vereceği haber üzerine kaymakamın buyurultusu ile işe başlar.
Madde 71 - (Değişik: 12/5/1928 - 1256/1 md.)
Korucuların 22 yaşından küçük ve altmış yaşından büyük olmaması ve bir
cürüm ile cezalandırılmamış ve iyi huylu tanınmış bulunması ve herkesle kavga
çıkarmak, serhoşluk gibi huysuzlukları olmaması şarttır.
Madde 72 - Korucular köy muhtarının emri altındadır. Resmi işlerde onun
her emrini tutmağa mecburdur.
Madde 73 - Korucular silahlıdırlar. Kendilerine karşı gelenler jandarmaya
karşı gelmiş gibi ceza görürler.
KANUNLAR, TEMMUZ 1990 (Ek - 6)
Madde 74 - Köy muhtarı ve ihtiyar meclisi mahsul zamanlarında çapulcular
ve eşkiya türemiş ise yağmadan köy halkını korumak için köylünün eli silah
tutanlarından lüzumu kadarını gönüllü korucu ayırarak bunların isimlerini bir
kağıda yazıp kaymakama götürür. Kaymakamın müsaadesi olursa bu gönüllü
korucular asıl korucularla beraber yağmacılara ve eşkiyaya karşı köy ve köylüyü
korurlar.
(Ek: 26/3/1985 - 3175/1 md.; Değişik: 7/2/1990 - 3612/2 md.) Bakanlar
Kurulunca tespit edilecek illerde; olağanüstü hal ilanını gerektiren sebeplere
ve şiddet hareketlerine ait ciddi belirtilerin köyde veya çevrede ortaya çıkması
veya ne sebeple olursa olsun köylünün canına ve malına tecavüz hareketlerinin
artması hallerinde de, Valinin teklifi ve İçişleri Bakanlığının onayı ile yeteri
kadar "geçici köy korucusu" görevlendirilebilir. Bu şekilde görevlendirilen
geçici köy korucularına görevleri süresince ödenecek ücret ile hizmetin
bitiminde verilecek tazminat miktarı ve giyim bedelleri İçişleri ile Maliye ve
Gümrük Bakanlıklarınca müştereken tespit edilir ve Maliye ve Gümrük Bakanlığı
bütçesinin ilgili transfer harcamaları bölümünden İçişleri Bakanlığı
bütçesine aktarılacak ödenekten bu Bakanlıkça karşılanır.
(Ek : 26/3/1985 - 3175/1 md.) Köy Korucuları ve Geçici Köy Korucularının
görevde bulundukları süre içinde yaralanmaları, sakatlanmaları veya ölümleri
halinde "2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun" hüküm-
leri uygulanır.
Madde 75 - Koruculara verilecek silahlar ve cephaneler Hükümet tarafından
ihtiyar meclisine mazbata mukabilinde demirbaş olarak verilir.
Madde 76 - Korucular kendilerine verilen resmi silah ve cephaneleri ancak
kendileri kullanırlar. Başkalarına emanet veremezler.
Madde 77 - Korucular aşağıdaki hallerde silah kullanabilirler:
1 - Vazifesini yaparken kendisine saldıran ve hayatını tehlikeye koyan
kimselere karşı hayatını korumak için mecburi olursa;
2 - Vazifesini yaparken ahaliden bir kimsenin can veya ırz tehlikesi
altında kaldığını görür ve onu kurtarmak için başka bir çare bulamaz da
bunalırsa;
3 - Cürmü meşhutta (yani yapılırken veyahut yapıldıktan sonra henüz izi
meydanda iken) bir cinayetin failini yahut maznun bir şahsı yakalamak istediği
halde o kimse silahla karşı korsa;
4 - Tutulan bir cani kaçar ve "dur" emrini dinlemez ve onu tekrar yakalamak
için silah kullanmaktan başka çare bulunmazsa;
5 - Eşkiya takibi sırasında yatak olan yerlerden süpheli bir adam çıkar ve
korucunun "dur" emrine itaat etmeyip kaçarsa.
Yukarda sayılan ahvalden maada korucu silahını kullandığından dolayı ceza
görür. Korucu silah kullanmağa mecbur olduğu zaman bile mümkün mertebe öldür-
meksizin yaralıyarak tutmağa dikkat eder.
Madde 78 - (Değişik: 22/9/1941 - 4114/1 md.)
1 - (Değişik: 4/7/1988 - KHK - 336/1 md.; Aynen Kabul: 7/2/1990-3612/3 md.)
Korucuların kıyafetleri ve silahlarının şekli İçişleri Bakanlığınca tayin
olunur.
2 - Korucu elbiselerinin parası köy gelirinden senede bir defa verilir.
İki senede bir de gocuk veya kepenek verilir.
3 - Korucular, ellerine verilen koruculuk cüzdanını daima üzerinde
bulundurur ve korucusu olduğu köyün adı kalın yazı ve vilayet ve kaza adları
ince yazı ile yazılmış olmak üzere gösterilen örneğe göre pirinçten bir
levhayı göğüslerinin sol tarafına daima asmağa mecburdurlar.
4 - Korucuların taşıyacakları silahların cinsi harb silahlarındandır.
Madde 79 - Ölen veya koruculuğu bırakan veyahut çıkarılan korucuların silah,
fişek, tezkere ve levhaları ve gocuk veya kepeneği, yerlerine geleceklere veril-
mek üzere köy muhtarı tarafından alınıp saklanır.
Madde 80 - Vazifesinde kayıtsızlığı ve tenbelliği ve aşağıda sayılan yasak
işleri yapan korucular, ihtiyar meclisi tarafından ilk defasında tekdir, ikinci-
sinde tevbih olunur ve her iki ceza da tezkerelerine işaret edilir. Üçüncü defa-
sında işten çıkarılır.
Madde 81 - Koruculara yasak olan işler şunlardır:
1 - Koruculuktan başka iş yapmak: mesela dükkan, kahvehane, han açıp işlet-
mek veya bunlara ortaklık etmek;
2 - Köylüden herhangi birinin veya kendi hizmetinde bulunmak için izinsiz
vazifesini terketmek;
3 - Koruduğu bağ ve bahçe ve ekinlerden fuzili faydalanmak;
4 - Kendi hayvanlarını otlatmak ve köye çobanlık etmek;
5 - Levha, elbise ve silah ve cüzdanını üzerinde taşımamak veya değiştirmek.
Madde 82 - Silahını ve cephanesini kayıtsızlığı yüzünden kaybeden veya iste-
ğiyle aharın eline geçmesine sebep olan korucu hemen çıkarılarak hakkında ayrıca
ceza yapılmak üzere Hükümete haber verilir ve silah ve cephane parası ödettiri-
lir.
DOKUZUNCU FASIL
Köy imamları
Madde 83 - Köy imamları köy derneğinin intihabı ve müftünün buyurultusiyle
tayin olunurlar. Bu kanunun neşri tarihinde mevcut olan imamlar yeniden buyrultu
almağa mecburdurlar.
Madde 84 - İmam olacaklar yirmi dördüncü maddeye göre (ikinci fıkrasından
başka) lazım gelen sıfatları haiz olmakla beraber ilmihal, amalierbaa ve kafi
derecede Türkiye coğrafyası ve Türk ve İslam tarihini ve sağlık işlerini bilmek
ve okunaklı yazı yazmak lazımdır.
Madde 85 - Köy imamlarına köyce şimdiye kadar ne veriliyorsa gene o verile-
cektir. Ancak verilen şeyler, ihtiyar meclisi vasıtasiyle toplanır ve verilir.
Madde 86 - Bir köyde birden fazla imam bulunursa ihtiyar meclisinde aza
olarak bulunacak imamı kaymakam seçer.
ONUNCU FASIL
Müteferrik maddeler
Madde 87 - Türkiye Cumhuriyeti tabiiyetinde bulunmıyan gerek şahıslar, gerek
şahıs hükmünde olan cemiyet ve şirketlerin (eşhası hususiye ve hükmiye) köylerde
arazi ve emlak almaları memnudur.
(Ek fıkra: 21/6/1984-3029/2 md.; İptal: Anayasa Mahkemesinin 13/6/1985
tarih, E. 1984/14, K. 1985/7 sayılı Kararı ile.)
(Ek fıkralar: 22/4/1986-3278/2 md.; İptal: Anayasa Mahkemesinin 9/10/1986
tarih, E. 1986/18, K. 1986/24 sayılı kararı ile.)
Madde 88 - Ecnebi tebaası köylerde ikamet etmek için Dahiliye Vekaletinden
resmi tezkere alacaklardır. Bu tezkerelerin verilip verilmemesi ve ikamet müd-
detlerinin azaltılıp çoğaltılması Dahiliye Vekaletine aittir.
Madde 89 - İşbu Köy Kanunu kadın ve erkek nüfusu yüz elliden yukarı olan
köyler içindir. Nüfusu yüz elliden aşağı olan köyler bu kanuna göre köy ahali-
sinden seçim hakkı olanların yarısından çoğunun istemesiyle etrafındaki bir saat
ve ondan aşağı olan köylerden birine bağlanırlar veyahut vali veya kaymakam bu
kanunun hangi maddeleri yapılacağını ayrıca emreder. Bu kabil köyler hiçbir köye
bağlanmaz ve vali veya kaymakam da hiçbir emir vermezse eski göreneklerine göre
işlerini yaparlar.
Madde 90 - Yüz elli nüfustan aşağı birkaç köy bir arada bulunursa her köyde-
ki seçim hakkı onların yarısından çoğunun isteğiyle birleşerek bu kanuna göre
bir köy olurlar.
Madde 91 - İşbu kanunun bir tanesini köy odasında diğer bir tanesini de kö-
yün cami veyahut mektebinde bulundurmayan köy muhtarı kaymakamın emriyle köy
sandığına beş lira ceza parası verir.
Madde 92 - İşbu kanundaki cezayinakdiler köy sandığının varidatıdır.
Madde 93 - Köy mühürleri bu kanuna merbut numune veçhile bir çeşitle vila-
yetlerce yaptırılıp gönderilir. Köy mühürü bir kutu içinde bulundurulur ve üzeri
ihtiyar meclisinin en az iki azası tarafından mühürlenir ve ihtiyar meclisi
önünde açılır.
Madde 94 - İşbu Köy Kanunu köy mekteplerinde çocuklara belletilir.
Madde 95 - İşbu kanuna muhalif ve köylere ait bütün kanunlar, nizamlar ve
maddeler kaldırılmıştır.
Ek Madde 1-(5/7/1939 tarih ve 3664 sayılı Kanunun 2 nci maddesi hükmü olup,
ek maddeye çevrilerek teselsül için numaralandırılmıştır.)
Salma köyde oturanlar için hane başına tevzi edilir. Bir hanede oturanların
kendilerine ait gelirleri olduğu takdirde bunlar dahi ayrı hane sahibi sayılır-
lar. Salma tevzi edilirken her hanenin tediye kudreti esas olarak gözönünde tu-
tulur.
Köy haricinde oturup da köyde maddi alakası bulunanların vergi miktarı, o
köydeki alaka ve istifadelerinin derecesi nisbetiyle ölçülür ve ona göre tayin
olunur.
Ek Madde 2 - (5/7/1939 tarih ve 3664 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi hükmü
olup, ek maddeye çevrilerek numarası teselsül ettirilmiştir.)
Köyün aylıklı adamlarının ücretleriyle mecburi işlerden başka hiç bir iş
için ve hiç bir nam ve maksatla salma salınamaz. Bu suretle toplanan paralar bu
işlerden maada hiç bir yere ve hizmete tahsis olunamaz.
Ek Madde 3 - (5/7/1939 tarih ve 3664 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi hükmü
olup, ek maddeye çevrilerek numarası teselsül ettirilmiştir.)
Köy İhtiyar meclisi salınacak salmanın nisbet, cins ve mikdarını İkincikanun
ayı içinde tayin ve tevzi cetvellerini tanzim ederek on beş gün müddetle umumun
görebileceği yerlere asmak suretiyle ilan ve hariçte bulunanlara tebliğ eder.
Salınan salmalarda kanun hükümlerine uygunsuzluk veya nisbetsizlik olduğunu id-
dia edenler ilan veya tebliğ müddetinin hitamından itibaren on gün içinde iti-
razlarını köy muhtarına söylerler veya yazı ile bildirirler ve müracaatlarını
tutulacak deftere yazdırarak bir ilmühaber alırlar.
Köy ihtiyar meclisi bir hafta içinde itirazlara bakarak kararını vermeğe
ve itiraz edenlere bildirmeğe mecburdur. Bu kararlar aleyhine tebliğ tarihinden
itibaren on beş gün içinde merkez kazasında valiye, diğer kazalarda kaymakamlara
müracaat edilebilir. Bunların verecekleri kararlar kat´i olup aleyhine Devlet
Şurasına müracaat edilemez.
Ek Madde 4 - (5/7/1939 tarih ve 3664 sayılı Kanunun 5 inci maddesi hükmü
olup, ek maddeye çevrilerek numarası teselsül ettirilmiştir.)
Salma kararlarının köy karar defterine geçirilmesi ve tadilatının işaret
olunması mecburidir.
Ek Madde 5 - (5/7/1939 tarih ve 3664 sayılı Kanunun 6 ıncı maddesi hükmü
olup, ek maddeye çevrilerek numarası teselsül ettirilmiştir.)
Salma mükellefiyetini aynen veya nakden ifa edemiyenler bedenen çalıştırı-
labilirler.
Ek Madde 6 - (Ek: 18/7/1963 - 286/1 md.)
Seçim tutanaklarının verilmesi ilçe seçim kurullarına aittir. Bu kurullar,
muhtarlığa ve ihtiyar meclisi asil ve yedek üyeliklerini kazananların tutanak-
larını geciktirmeksizin verir. İlçe seçim kurulu başkanı köy muhtarlığına ve
ihtiyar meclisi asıl ve yedek üyeliğine seçilenleri gösteren tutanağın bir su-
retini o seçim çevresinde derhal ilan ettirir. Diğer bir suretini de bir hafta
süre ile ilçe seçim kurulu kapısına astırır.
Muhtarlıkları, ihtiyar meclisi asıl ve yedek üyeliklerini kazananların
köyler itibariyle bir listesi ilçe seçim kurullarınca vali veya kaymakamlara
verilir.
Ek Madde 7 - (Ek: 18/7/1963-286/1 md.)
İlçe seçim kurullarının kararlarına; 26 Nisan 1961 tarihli ve 298 sayılı
Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri hakkındaki Kanunun 129 uncu
maddesinde belirtilen süreler içinde,
Seçimin iptaline dair kararlarına da 15 gün zarfında,
İl seçim kurullarına itiraz edilebilir.
İl seçim kurulları itirazları inceliyerek en geç bir ay içinde kesin olarak
karara bağlarlar. İl seçim kurullarınca muhtar ve ihtiyar meclisi seçimlerinin
iptali halinde aşağıda yazıldığı şekilde hareket edilir.
A) Muhtar ve ihtiyar meclisi seçimi iptal edilmişse eski muhtar ve ihtiyar
meclisi yeni seçim yapılıncaya kadar görevlerine devam ederler.
B) Sadece muhtar seçimi iptal edilmişse yeni muhtar seçilinceye kadar muh-
tarlık görevlerini yeni seçilen birinci üye görür. (Muhtarın geçici olarak gö-
revini yapamıyacağı hallerde de görevi, aldıkları oy sırasına göre üyeler tara-
fından yürütülür.)
C) Yalnız ihtiyar meclisi seçimi iptal edilmişse eski meclis yeni seçime
kadar görevine devam eder.
Ek Madde 8 - (18/7/1963 - 286/1 md. ile gelen ek 9 uncu madde hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Devlet İstatistik Enstitüsü İlçe seçim kurulları tarafından seçimi takip
eden bir ay zarfında kendisine intikal ettirilecek belgelere dayanarak köyler
itibariyle seçmenler sayısını, oy kullananlar sayısını ve muteber sayılan oy
sayısını, seçimi takip eden bir yıl içinde yayımlar.
Ara seçimlerinin sonuçları Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından yayımlan-
maz.
Ek Madde 9 - (20/5/1987-3367/1 md. ile gelen ek 11 inci md. hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Köy muhtarı, köy ihtiyar meclisinin olumlu kararını aldıktan sonra, köy
yerleşme planının yapılmasını bağlı bulunduğu mülki amirinden talep edebilir.
Köy yerleşme planı, köy yerleşik ve gelişme alanını ihtiva eder.
Ek Madde 10 - (20/5/1987-3367/1 md. ile gelen ek 12 inci md. hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Valilikçe resen veya köy muhtarının talebi uygun bulunduğu takdirde, köy
yerleşme planının yapılması için Köy Yerleşme Alanı Tespit Komisyonuna gönde-
rilir.
Köy Yerleşme Alanı Tespit Komisyonu, Vali Yardımcısı başkanlığında Maliye
ve Gümrük, Bayındırlık ve İskan, Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlıkları ve Tapu
Kadastro Genel Müdürlüğü mahalli kuruluşlarının birer teknik elemanı ile köy
temsilcisinden oluşur. Gerektiğinde bu komisyona ilgili diğer kuruluşlardan da
uzman eleman iştirak ettirilir.
Komisyon, köyün halihazır ve gelişme durumunu dikkate alarak, konut ve
genel ihtiyaçlarına göre köy yerleşme planını düzenler. Bu plan üzerinde Tarım
Orman ve Köyişleri Bakanlığı, meri İmar Kanunu ve bu konudaki yönetmelik hüküm-
lerine tabi olmaksızın, parsellerin konumunu belirleyen işleri yapar veya yap-
tırır. Bu plan valilikçe onaylanarak kesinleştirilir ve yürürlüğe girer.
Ek Madde 11 - (20/5/1987-3367/1 md. ile gelen ek 13 üncü md. hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Komisyon kararı ve köy yerleşme planı köy muhtarlığına tebliğ edilir. İti-
raz edilmezse valinin onayı ile kesinleşir. Köy muhtarı köy ihtiyar meclisinin
kararına dayanarak komisyon kararına karşı en geç 30 gün içinde valiliğe itiraz
edebilir, itiraz valilikçe 15 gün içinde karara bağlanır. Bu karar kesindir.
Kesinleşen kararlar Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı tarafından uygulanır.
Ek Madde 12 - (20/5/1987 - 3367/1 md. ile gelen ek 14 üncü md. hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Köy yerleşme planında konut alanı ve köy genel ihtiyaçlarına ayrılan yerler,
Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan mera, yaylak, seyrangah, yol, har-
man ve panayır yerleri gibi alanlar ve Hazinenin mülkiyetinde olup kamu hizme-
tine tahsis edilmemiş taşınmaz mallar köy yerleşme planının onayı ile bu vasıf-
larını kendiliğinden kaybeder ve valiliğin talebi üzerine köy tüzelkişiliği
adına resen tapuya tescil edilir.
Ek Madde 13 - (20/5/1987 - 3367/1 md. ile gelen ek 15 inci md. hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Köy tüzelkişiliği adına, köy yerleşme planına göre en çok 2000 m2 olmak
üzere tescil edilen parseller köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi
bulunmayan ihtiyaç sahiplerine ihtiyar meclisi kararı ile rayiç bedel üzerinden
satılır.
Satış bedeli peşin veya en çok 5 yılda ve 5 eşit taksitle tahsil edilerek,
o köyün imar işlerinde kullanılmak üzere köy sandığına yatırılır.
Köy ihtiyar meclisince satılan parseller üzerine satış tarihinden itibaren
en geç 5 yıl içinde bina yapılması zorunludur.
Hak sahipleri bu yerleri 10 yıl müddetle başkalarına devir ve temlik edemez-
ler.
Ek Madde 14 - (20/5/1987 - 3367/1 md. ile gelen ek 16 ncı md. hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
6831 sayılı, Orman, 2634 sayılı Turizmi Teşvik, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat
Varlıklarını Koruma, 1051 sayılı Kanunla değişik 7269 sayılı Umumi Hayata Mües-
sir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair ve 2565
sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanunları bu Kanun kapsamı
dışındadır.
Bu Kanunun hükümleri, belediye mücavir alanında bulunan köyler için, valinin
teklifi ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığının onayı ile uygulanır.
Ek Madde 15 - (20/5/1987 - 3367/1 md. ile gelen ek 17 inci md. hükmü olup
madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Komisyonun teşkili, çalışma ve karar verme esas ve usulleri, köy tüzelkişi-
liği adına yapılacak tesciller, köy yerleşme planı düzenleme esas ve usulleri,
ihtiyaç sahiplerinde aranan vasıflar, devir yasakları, taşınmaz malların amaca
uygun kullanılma esasları, rayiç bedel tayini, satış esasları ve diğer hususlar,
bir yönetmelikle belirlenir.
Bu yönetmelik, kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç iki ay
içinde Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlünce
ve ilgili kuruluşların görüşleri alınarak hazırlanır.
Madde 96 - İşbu kanunun hükümleri neşir ve ilanı tarihinden başlar.
Madde 97 - İşbu kanunun hükümlerini yaptırmağa Dahiliye ve Adliye Vekilleri
memurdur.
442 SAYILI KANUNDA EK VE DEĞİŞİKLİK YAPAN MEVZUATIN
YÜRÜRLÜKTEN KALDIRDIĞI KANUN VE HÜKÜMLERİ GÖSTERİR LİSTE
Yürürlükten Kaldıran Mevzuatın
Yürürlükten kaldırılan --------------------------------
Kanun veya Kanun Hükümleri Tarihi Sayısı Maddesi
-------------------------------------- -------- --------- --------------
20 Temmuz 1330 tarihli Kır Bekçileri Kanu-
nunun bu Kanuna uymayan hükümleriyle Köy
Kanununun 54 ve 55 inci maddeleri 2/7/1941 4081 36
442 sayılı Köy Kanununun 26, 27, 29, 31 ve
32 nci maddeleri ile 41 inci maddesinin
(Kaymakamın seçim için köy derneğini
toplamasına) dair olan hükmü 7/7/1950 5672 3
442 sayılı Köy Kanunun 21, 24, 28, 49, 50, 51,
52, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65 ve 67 nci
maddeleriyle 5672 sayılı Kanunun ek 1, ek 2 ve
ek 3 üncü maddeleri ve 5998, 6835,7366 sayılı
kanunlar 18/7/1963 286 3
18/7/1963 gün ve 286 sayılı Köy Kanununda
değişiklik yapılmasına dair Kanunun, seçimlerle
ilgili ve 2972 sayılı Kanuna aykırı hüküm-
442 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN
YÜRÜRLÜĞE GİRiŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE
Kanun Yürürlüğe
No. Farklı tarihte Yürürlüğe Giren Maddeler Giriş Tarihi
---------- --------------------------------------------------- ---------------
684 -- 2/12/1925
1256 -- 1/5/1928
2329 -- 28/10/1933
2491 -- 6/6/1934
3664 -- 11/7/1939
4081 -- 10/7/1941
4114 -- 25/9/1941
5672 -- 12/7/1950
5998 -- 13/1/1953
6169 -- 24/7/1953
6250 -- 19/2/1954
6835 -- 10/9/1956
7165 -- 25/11/1958
7366 -- 29/7/1959
286 -- 26/7/1963
906 -- 15/7/1967
1252 -- 22/4/1970
2108 -- 10/9/1977
2972 -- 18/1/1984
3029 -- 28/6/1984
3175 -- 4/4/1985
3278 -- 6/5/1986
3367 -- 26/5/1987
KHK/336 -- 5/8/1988
4342 -- 28/2/1998
leri 18/1/1984 2972 37